ریودوژانیرو

مقدمه

طبیعت زیبا و رویایی شهر ریو دو جانيرو آنقدر خیره کننده و چشم نواز است که عظمت مجسمه هایی باشکوه مسیح نجات دهنده بر فراز کوه کروکوادو در مقابل آن چندان به نظر نمی رسد مجسمه مسیح نجات دهنده با دست­های گسترده که پایه مقدسات یومیه مردم شهر ریو می باشد یکی از جدیدترین عجایب هفت گانه جهان نیز شناخته شده است.

می توان گفت ۱۰ میلیونی ریو با جاذبه های همچون انحنای زیبای خلیج رپو، سواحل سفید ماسه ای کوههای پوشیده از انبوه درختان گرمسیری و جزایری که از دل دریا بیرون زده اند یکی دیگر از نشانه های قدرت خداوند بر روی زمین است.

ساکنان شهر ریو آن را به نام (heeoh) می نامند. اما در میان محلی ها به نام کاريو گاس cariocas شهرت دارد. گاهی اوقات به وضوح مشاهد خواهید بود که مردمان شهر ریو دوجانيرو و چگونه با بزرگ نمایی در مورد شهر خود صبحت می کنند. در نظر آنان شهر ریو حیرت آور ترین شهر دنیاست.

عکس صفحه 7- گل های اعجاب انگیز محلی در باغ شناسی Botonical Garden

جذابیت­های شهر ریو قرن هاست که گردشگران و بازدید کنندگان فراوانی را به سمت خود می کشاند. بدون شک شهر ریو دوژانيرو یکی از مکان­های بسیار مناسب برای عکس برداری در تمام دنیا می باشد.

چه کسی تابحال عکسی از SugarLoaf و انحنای زیبای خلیج ریو و با سواحل جذاب شهر ندیده است و یا در مورد جذابیت­های این شهر رویایی نشنیده باشد. ساحل کوپوکاپاتا به طور کلی یکی از زیبا و مهیج ترین سواحل در تمام دنیا به شمار می آید، خط ساحلی شهر ریو در حدود ۹۰ کیلومتر می باشد و تقریبا 5/1 شهر را جنگل­های گرمسیری استوایی در بر گرفته است.

عکس صفحه 6- خانه های مستعمراتی در Largo do Boticario

شرایط آب و هوایی بسیار مناسب این شهر گردشگران را ترقیب به ورزش­های ساحلی می کند. صبح­های زود و نیز شب­ها دوندگان زیادی که به آهستگی بر روی ساحلی ماسه ای زیبای ریو در حال دویدن هستند و نیز دوچرخه سواران فراوانی را شاهد خواهید بود. در تمام طول سال موج سواران و کایت سواران جلوه زیبایی به دریا می دهند. علاوه بر سواحل زیبا و چشم اندازهای بی نظیرش دارای کلیساهای قدیمی و کهن فراوانی و نیز نموهای بی نظیری از مستعمراتی و معماری آمیخته با هنر و ادبیات قرن ۱۹ میلادی می باشد. همچنین در شهر ریو موزه های فاخر، رستوران­های مجلل بسیاری به چشم می خورد.

فرهنگ ساحل

برای شناخت درست شهر ریو باید مدت زمان زیادی را در سواحل این شهر بگذرانید. سواحل ریو علاوه بر جاذبه های توریستی به عنوان یک زیستگاه برای مردمان این شهر نیز به حساب می آید. مردمان بومی ریو به شدت به سواحل این شهر وابسته هستند و ساحل ریو به عنوان یک اهرم قدرتمند برای تغییرات در جامعه عمل میکند، پس اگر برای استراحت و آرامش با در دست داشتن یک چتر و یک نقاب به ساحل ریو می روید کاملا پریشان خواهید شد مانور دادن روی امواج و برگشتن موج سواران به طرف ساحل و سگهایشان بر روی ساحل از دیگر اتفاقاتیست که در این ساحل مهیج رخ می دهد. بازی والیبال از هر طرف، دستفروشان نوشیدنی­های کافئین دار پابرهنه، حتی ممکن است شاهد باشید که تعدادی از کسیه در گوشه ای از ساحل مشغول معامله هستند. گاهی هواپیماهای کوچک در کنار ساحل مشغول تبلیغات و فروش نوشیدنی و سایر اقلام خود هستند، زندگیدر زیو احتیاجی به ملاحظه کاری ندارد. اینجا مکان لذت بردن از وقت و انرژی است اینجا شهر شهامت و جسارت است. شهر ریو این انرژی و اشتیاق شاد زندگی کردن و جنب و جوش را به مردمانش هدیه داده است مردم ریو همچون مردمان پاریس رمانتیک، سرزنده و با روح همچون رومیان هستند و در واقع آنان بی نظیر بی همتا هستند خوشبینی و آرامش مردم ریو سیب می شود که آنها نسبت به سایر مردم دنیا از شور ونشاط بیشتری برخوردار باشد. اینک زمان آن رسیده است که از کار دست بکشید و به ساحل بروید . اگر چه این امر به طور بسیار ناگهانی آغاز می شد اما برای گردشگرانی که از کشورهای با نظام سیستماتیک به ریو می آیند اعتياد آورد خواهد بود.

عکس صفحه 9- زندگی ساحلی

 

موقعیت جغرافیایی و آب و هوا

شهر ریو در کنار اقیانوس اطلس واقع شده و شامل سواحل شرقی کشور برزیل می باشد و نیز به منطقه استوایی بسیار نزدیک است. کوههای مجاور ساحل ریو با قله های گرانیتی درخشان و پوشیده از درختان شاداب گرمسیری می باشند. تله کابین شوگر لوف (Pacicle Acucar) مجسمه مسیح، Dois Irmaos و Gavea به طور بسیار چشمگیر و مهیج دریا را به آغوش کشیده اند و باعث تمایش ریو به صورت یک اثر زیبا شده است. شهر ریو به هاوانا در خط استوا بسیار نزدیک می باشد و به همین دلیل زمستان در ریو دو ژانیرو فقط یک عنوان تشریفاتی به حساب می آید در ماه جولای (یعنی سردترین ماه زمستانی منطقه جنوبی استوا) میانگین درجه حرارت به ۲۰ درجه سانتی گراد می رسد. گرمای هوا مانعی در زندگی بیرون از خانه برای مردمان شهر ریو ایجاد نمی­کند. سواحل ریو همواره مملو از جمعیت می باشد. تابستان در ریو از اواخر ماه دسامبر آغاز و تا اواخر ماه مارچ نیز ادامه دارد. امواج بی امان سواحل ریو مردمان این شهر را به طرف خود می کشاند. البته ممکن است این گرمای طاقت فرسا برای گردشگران اروپا و آمریکای شمالی بسیار خطرناک باشد.

عکس صفحه 10- کارناوال

در حوالی اکتبر که گرمای هوا به سر حد خود می رسد مردمان ریو که بی صبرانه در انتظار فرارسیدن زمان شروع کارناوال­هاشان می باشند. از نزدیک شدن به آن مسرور خواهند شد. در ابتدای ماه نوامبر مراحل ابتدایی آماده سازی کارتاوال آغاز می شود با سپری شده هفته هاء شور و هیجان آغاز کار تاوال در همه شهر پخش می شود. بعد از مدت­ها انتظار در آخر زمان شادی و نشاط شبانه روزی آغاز می شود نواختن طبل ها و دنیک ها، خواندن آوازها و همچنین پوشیدن لباس­ها مجلل و زیبا و درخشان از آداب و رسوم جشن کارناوال در شهر روی می باشد. بر گذاری سالانه چنین جشن پر شور و یا عظمتی یکی دیگر از مشخصه های پر قدرت و در عین حال کهن آن شهر محسوب می شود.

جمعیت و مذهب

در کارناوال­های برزیل شما شاهد تنوع فرهنگ­های گوناگون خواهید بود. شهر ریو نیز همچون سایر شهرهای برزیل از تنوع نژادها و فرهنگ­ها برخوردار است. ساکنان بومی کشور برزیل هندی هستند در قرن ۱۶ میلادی برزیل به استعمار پرتقال در آمد و بومیان این کشور را به بردگی گرفتند و آنها را مجبور به پذیرفتن دین مسیحیت کردند و همچنین زبان رسمی برزیل را نیز پرتقالی تغییر دادند. این تغییرات باعث شد که همبستگی کشورهای آمریکای جنوبی به یکدیگر بیشتر و بیشتر شود.

جمعیت بومیان این کشور در ابتدا در حدود ۵ میلیون نفر بوده، اما متاسفانه این جمعیت روز بروز به شدت در حال کاهش است و امروزه تنها حدود ۴۱۰ هزار نفر در این سرزمین که ۱۲ درصد از خاک برزیل را تشکیل می دهند ساکن هستند. زمان برداشت محصول نیشکر و زراعت درخت قهوه به نیروی انسانی زیادی در برزیل احتیاج میشود و برزیلی­ها مجبور به خریداری برده از آفریقا می شوند. اکثر مهاجرت­های انجام شده به کشور برزیل مابین سال­های ۱8۵۰ تا ۱۹۵۰ صورت گرفته است این مهاجران که بیشتر از کشورهای اروپایی مانند ایتالیا، پرتقال و اسپانیا به برزیل نقل مکان کرده اند، جمعیتی بالغ بر ۵ میلیون نفر را شامل می شوند.

امروزه حدود یک سوم از مردم برزیل را دو رگه های پرتغالی، هندی (mesticos) و کمی بیشتر از ۱۰ در صد آفريقایی برزیلی تشکیل میدهند و بقیه مردم سفید پوست هستند. موسیقی، مذهب، ورزش و زبان در کشور برزیل به علت آمیختگی فراوان فرهنگ ها و نژادهای مختلف در طی سالیان گذشته به طور کامل ملاحظه ای تحت تاثیر قرار گرفته است و این اختلاف نژادها در همه مراودات روزمره این مردم مشهود است. با اینکه اغلب برزیلیان ادعایی بر نژاد پرستی ندارند، با این حال جمعیت برزیلی آفریقایی این کشور به شدت از لحاظ اقتصادی دچار تبعیض نژادی هستند پیشتر از اینها، در گذشته نیز این مردم به مشارکت و همکاری با بومیان رغبتی نشان نمی دادند.

مذهب نشان دهنده به هم آمیختن نژادها و فرهنگ جای مختلف در یک کشور می باشد. حضور بسیاری از برزیلیان دارای مذهب کاتولیک Roman Catholic می باشند، مذهبی که توسط پرتقالی­ها به این مردم مان تحمل شده بوده اما هم اکنون به علت مهاجرت گسترده اروپاییان به این کشور مجددا یکی از پرطرفدارترین مذهب برزیل به حساب می­آید، اما با این حال که مذهبی ۹۵ درصد مردمان برزیل کاتولیک بوده است از سال ۱۹۷۰ به بعد بسیاری از پیروان آن مذهب تابعیت خود را به پرتستان تغییر داده اند.

آرزوی خوش شانس

یک نماد آفریقایی برزیلی که در میان مردمان بومی ریو متداول است و برای دفع چشم زخم و بدست آوردن خوش شانسی استفاده می شود. مردم ریو انگشت شصت خود را در میان انگشت دوم و سوم خود به صورت مشت قرار می­دهند و برایتان آرزوی خوش شانسی می کنند. شما این کار را در سفر یاد می گیرید.

از دیگر مذاهبی که در برزیل وجود دارد مذهب پنتيکاستی (Pentecast) می باشد که بیشتر در میان فقط شیوع دارد. در اکثر شهرهای برزیل شما شاهد اما کنی شبیه به کلیسا به نام Assembleia de Deus خواهید بود. فرهنگ و مذهب مردمان برزیلی آفریقایی در تمام جامعه برزیل به طور چشم گیری نفوذ کرده است بردگان آفریقایی که سال­ها پیش به کشور برزیل آورده شده اند، موفق به ادغام اعتقادات بومی و مذهبی خود با اعتقادات و مذهب مغرب زمین شده اند. با این حال نسل­های بعدی این بردگان نیز دچار همین دوگانگی مذهبی غربی و مذهب بومی خودشان Orixas شده اند. از مذهب و زبان گرفته تا موسیقی و سنت های آفریقایی به طور قابل توجهی با فرهنگ های مدرن برزیل در هم آمیخته شده اند.

عکس صفحه 12- برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴

فوتبال

از آنجایی که پله به سلطان فوتبال جهان معروف است و این کشور تابحال ۵ بار به قهرمانی رقابت­های جام جهانی نائل آمده است و همچنین میزبانی جام جهانی فوتبال سال ۲۰۱۴ توسط برزیل نشان دهنده شهرت و اعتبار این کشور و در این رشته ورزشی می باشد. اگر شما شاهد یکی از مسابقات فوتبال در استادیوم ما را کانا (Maracana) باشید متوجه بازی جادویی این تیم­ها خواهید بود که چگونه در مقابل یکدیگر صف آرائی میکنند. در زمان جام جهانی فوتبال تمام برزیل با این رویداد همسو و آن را دنبال می­کنند. اشتیاق مردم به حدی است که در هنگام انجام بازی­های کم اهمیت معمولی فوتبال شما شاهد هستید که تماشاگران کاملاً مجذوب و مسحور بازی هستند. اما نیازی نیست که برای یک فوتبال دیدنی به Macarana بروید. قوتبالیست­های جوان که آرزویشان رسیدن به مقام بله، رونالدو و سایر فوتبالیست­های مشهور برزیلی است حتی در هوای گرم و سوزان روز در کنار ساحل تمام تلاش و تکنیک­های خود را بکار می­گیرند تا در نهایت نوشیدنی خستگی را در شرط بندی شوند. حتی در شب­های گرم نیز تیم های فوتبال در زیر نور افکن­های Copacabania و ساحل Ipanema تا نیمه های شب فوتبال بازی می­کنند.

آنسوی ریو

در پایان برای کسانی که چند روزی را بیشتر در این شهر سپری می­کنند. موقعیت ريو برای گشت­های روزانه و بازی­های تا نیمه شب موقعیت ممتازی است. از سوی شرق و غرب هر چه و در طول کناره های شهر ریو دوژانیروه Rio de Janeiro به سوی شرق و غرب پیش می رویم شاهد سواحل زیباتری خواهیم بود. در غرب Rio کناره Vevdo (کناره سبز) با سطحي پوشیده از گسترده بهشتی جائی که پوشش گیاهی سرزنده و شاداب و کوه­ها به دیدار ماسه ها و آب­های شفافی که شکل سبز به خود گرفته، باریک سفید و آبی رنگ، جزایر اعجاب انگیزی همچون IIha Grande که به طور خارق العاده ای از دل آب بیرون زده اند و تعداد مثال بالغ بر ۳۶۰ جزیره می باشند. عمدتاً شکارگاه­های مستعمراتی حفاظت شده می باشند، همچنین شهر رویایی Paraty در شمال شرقی ریو که پناهگاه زیبایی ساحلی به شمار می آید و نیز زمان بازی Bozios که برای تفریح مردم شهر تعبیه شده است.

عکس صفحه 13- خلیج گوانابارا و ساحل Botafogo و Sugar Loaf

در واقع شهر ریو بیش از مجموعه ای از سواحل است، تنها با پیمودن مسافتی کمتر از یک ساعت از Rio منطقه کوهستانی به چشم می­خورد که همچون کوهپایه های اروپایی سرسبز و بی نظیر است، بعد Petropolis نیز در این کوهستان واقع شده است. اقامتگاه تابستانی امپراتور Dom Pedro دوم در این کوهستان قرار دارد. دره Paraiba جایی است که اشراف و ثروتمندان برزیلی قرن ۱۹ میلادی با حکمرانی به این منطقه با برده داری و استفاده از نیروی توانمند و ارزان بردگان بی دفاع عمارات مجللی برای خود ساخته اند. امروزه شما میتوانید تعدادی از مزارع قهوه یا همان Fazendas را مشاهده کنید، بعضی از این مزارع جهت اقامت یک شبه بازدید کنندگان تجهیز شده اند. متاسفانه مردم کشور برزیل از موقعیت مناسبی برخوردار نیستند. موقعیت بد اقتصادی، بالا بودن آمار جرم و جنایت، بحران مسکن، وضعیت نابسامان آموزش و هم چنین مشکلات اشتغال دغدغه های این مردمان است، با اینحال اکثر مردم برزیل به دلیل بی تفاوت بودن به مسائل مربوط به کشورشان، تا کنون اجازه هر گونه تصمیم گیری بدون نظر سنجی از ایشان توسط سیاستمداران و مقامات عالیرتبه را داده اند. این واقعیت وجود دارد که مردم بومی برزیل Cariacas ها بی توجه به آینده خود در لحظه زندگی می کنند و صرف نظر از کمبودهای بی شمار جامعه شان همواره به جشن و پایکوبی می پردازند.

نکات خواندنی

مردم بومی برزیل یا همان Cariocas ها از زبان حرکات بدنی و علائم رمزی به وفور استفاده می­کنند، بعد از گذشته مدت اندکی از اقامتتان را فراخواهید گرفت. نشان دادن انگشت شصت به معنی متشکرم همانند سایر کشورها است. اما بریلیان بعد از نشان دادن انگشت شصت خود توسط انگشت سبابه خود روی آن می کشند و این حرکت به معنی موافق بودن و کمک کردن در میان برزیلیان مرسوم است.

تاریخچه کوتاه

پدرو آلوارز کابرال، کاشف پرتقالی، کشور برزیل را در سال ۱۵۰۰ میلادی کشف کرد. به خاطر سپردن تاریخ کشف برزیل برای بچه های مدرسه ای که مدام مجبورند تاریخ اتفاقات مهم جهان را حفظ کنند کار بسیار ساده ای بود. در حقیقت آلوارز کایرال تا زمانیکه معاهده تور دسیاس Tadesillas به اجرا در نیامده بود با به خشکی برزیل نگذاشت. معاهده ای که بدون شک به نفع امپراتوری پرنفال تمام شد. طبق این پیمان که در سال ۱۴۹۴ به امضا رسیده پرتقال و اسپانیا به طور مساوی اراضی دنیای جدید را با کشیدن خطی بر روی یک نقشه خالی تقسیم کردند. سواحل زیبا و چشم انداز برزیل در قسمت شرقی نقشه ترسیم شده قرار گرفت تا نادیده های زیادی را بر چشم پرتقالی ها باز کند. در این میان کابرال وقتی بر سرزمین بورتو سگورو که امروزه به ایالت باهايا Bahayal نامیده می­شود، با گذاشت، چندان تحت تاثیر قرار نگرفته بود. او به اشتباه فکر کرده بود که یک جزیره کشف کرده است، این در حالی بود که او سرزمین اصلی آمریکای جنوبی را یافته بود. از طرف دیگر اگر چه امیدوار بود بتواند از منابع سرشار خاور بین بهره برداری کنید، با مردمی نیمه وحشی که زبان هندی کولومبوس Columbus نامیده می شوند (همان سرخ پوستان) روبرو شده، کاملاً دچار ناامیدی گردید. این زمین­ها که در آن زمان (Vercruz) وراکروز نامیده می شد، در اصل به قبیله -Topi’ Guaranianhai توپی- گوارنای تعلق داشت، همچنین ازدواج مردمان این قبایل یا مهاجران تازه وارد، باعث ایجاد نژاد متفاوتی شد که هم اکنون مردم بومی کشور برزیل از این نژاد می باشند.

رودخانه در ژانویه

نامگذاری ریو دو ژانیرو بر پایه یک سوء تفاهم خنده دار قرار دارد. قصه ای که در بین عموم با اصطلاح گونچالو کوئلهو رایج  است اینگونه که: وقتی اولین دریانورد پرتغالی به خلیج گوانابارا می رسد، به اشتباه فکر می­کند که اینجا دهانه رودخانه است. او به تقویمش نگاه می کند و اعلان می­کند که اینجا رودخانه ژانویه استJanuary    River of ریو دو ژانیرو.

بر اثر سفرها و گشت و گذار های متعدی که در آن زمان توسط مردم انجام می گرفت، به درختی زیبا به نام (Pau-brasil) پائو – برزیل که تنها از رنگ­های ارغوانی و قرمز در آن بکار رفته است مواجه شدند که نام کشور برزیل را نیز از روی نام این درخت برداشتند. از برزیل به عنوان یک قطب مهم کشاورزی یاد می شود. اما پتانسیل این کشور به دلیل اشتباهات فراوان در عرصه کشاورزی کم کم تحلیل رفته و روز به روز به (کشوری تک محصولی تبدیل گردیده است: در ابتدا اشعه سپس قهوه در آخر لاستیک. امروزه برزیل یکی از قوی ترین این کشورهای دارای انرژی و نیرو است.

خلیج گانابارا Citialiabara که در واقع منزلگاه شهر ریودوژانیرو به حساب می آید، توسط یک ملوان پرتقالی، نام (Gonzalo Coelhs) در روز اول ژانویه سال ۱۵۰۲ میلادی کشف گردید، اما متاسفانه در این مدت سعی و تلاش چندانی برای آبادانی این شهر صورت نپذیرفته است، در واقع حدود نیم قرن به طول انجامیده است تا یک شهر در کنار خلیج زیبای ریو ایجاد شود.

تهدیدهای فرانسوی

نگرانی­های موجود از طرف لیسیون (مرکز پرتگاه) که پیشگاه آن یک فرمانده نیروی دریایی فرانسوی بود به نام Nicolas Durand همچنین نگرانی­های موجود از طرف مقیمان فرانسوی که از مستعمران فرقه مسیحیان پروتستان (غیر کاتولیک)، حق طلبی توامان سبب دامان زدن به این جنگ la france Atlantiquer نامیده شده است. بدون معطلی و بسیار سریع پرتقال را به حرکت نظامی داشت که این جنگ بطور متناوب برای سالیان دراز ادامه داشت. در آخر فرانسه ها در بیستم ژانویه سال ۱۵۶۷ میلادی از این کشور بیرون رانده شدند.

در همان ساعات ابتدای فتح و پیروزی EStacode Sa رهبر قوای پرتقال توسط یک تیر، شدت مجروح شد، همینطور این روز به نام یک شهید فدایی ایتالیایی به نام St Sebastian نامیده شده که به عنوان روحانی مقدس ریو شهرت دارد. در نتیجه نام رسمی و تشریفاتی این شهر همچنان Sebastiao do Rio de Janiero می باشد. بعد از فرار فرانسویان، ژنرال ارتشبد برزیلی Memn de sa. مرکز اداری اجرایی را از منطقه تماشایی و زیبای کره Sulgar loaf به منطقه کم آسیب­پذیرتر تپه Marro docastlel منتقل کرد.

امروزه هیچ نشانی از آن تیه وجود ندارد. زیرا آن را صاف کرده و به محل دفن زباله ها تبدیل کردند با این امر برای توسعه و بسط کلان شهر مدرنی در کنار خلیج الزایم بوده است. اما این روزها این منطقه در کنار فرودگاه Santas Dunsant واقع شده است. ژنرال ارتشید Mem de Sa شخصی به نام Salvador Carea di Si را به سمت مامور مستعمرات و مهاجرتشان انتخاب کرد. از طرفی Salvador نیز برادرزاده Mein de Sa بوده است. قوم پرستی و با انتصاب اقوام نزدیک به مشاغل مهم یکی از خصوصیات ابراز سیاست و همچنین زندگی اقتصادی برزیلیان به شمار می آید. طبق تاریخچه کشور برزیل، فرانسوی ها شهر را غارت کردند و هر آنچه به جای مانده بود به عنوان غنیمت با خود بردند، ناوگان جنگی دو گوای تروین Dugay Trbuin، که مملو از غنائم جنگی از جمله ۲۰۰ رأس گاو، ۱۰۰ صندوق شکر و هزاران کروازادويس Crusalois بودند، پیش از آنکه نیروهای جنگی پرتغال بسر برسند در آنجا فرار کردند. کاسترو مورباس Castro Moralis بدلیل بی لیاقتی بی لیافتی در دفاع از کل شهر اخراج شد.

عکس صفحه 17- کلیسا St Anthony، ساخته شده در اوایل قرن ۱۷ میلادی

قایق سلطنتی برای نمایش در موزه فرهنگی داماريت­ها clainlarinha

پایتخت کشف نیشکر، و پس از آن کشف شود انگیزه طلا و الماس، بزریل را به یکی از کشورهای جذاب از نظر اقتصادی در قرن ۱۷، ۱۸ تبدیل کرد. پرده های آفریقایی برای کار کردن بر روی مزارع نیشکر به خاک برزیل دارد شدند. برده های آفریقایی با سفید پوستان و سرخ پوستان منطقه ارتباط داشتند. برزیل از یک کشور مستعمره با یک شبه پادشاهی ارتقاء یافت و پایتخت از سالوادور (باهيا) Bahia به ریو دو جانيرو منتقل شد تا قدرت دان به منابع طلا و الماس نزدیک تر باشند. ریو شهری کوچک، بی قید و با آب و هوای استوایی بود. اولین تایب السلطنه­ای که در شهر ریو سکنی گزید، یک نجیب زاده مشکل پسند بود که عمارت خود را به یک محل باتلاقی و زشت توصیف کرد که بر تپه هایش نسیم خنکی می وزد. ریو به عنوان یک پایتخت بزرگ بین المللی تا پیش از شروع قرن جدید و تغییر و تحولات در نقشه اروپا، دوران بسیار سختی را پشت سر گذاشت. دوران حکم رانی تاپلئون شروع شده بود. او تمام تلاش خود را می­کرد تا قاره اروپا را از زیر سلطه انگلیسی ها در بیاورد. پرتقال از همکاری با او سر باز زد، بنابراین مارشال آندوشه ژونوت Marshal An doche Junot یکی از فرماندهان سپاه ناپلتون به همراه سپاه نیرومندان به اسپانیا حمله کردند تا به لیسبون برسند. دادگاه سلطنتی پرتقال تصمیم گرفت جهت عقب نشینی به یک بهشت این در آن سوی آب ها بروند. در سال ۱۸۰۷ میلادی.

 دم خوائو Dom Joa0 که تایب السلطنه مادرش، ملکه ماریای یکم Queen Maria که از نظر مغزی بیمار بود، برزیل را انتخاب کرد. او و پانزده هزار عضو دادگاه و کارنیال عالی­رتبه اش در ۲۹ نوامبر ۱۸۰۷ میلادی از لیسبون با سمت برزیل حرکت کردند. آنها ابتدا را در سالوادور توقفی داشتند و در آنجا حکمی که اجازه ورود همراهانش به بندرهای برزیل را می داد امضا کرد. دم خوائو Dom Joao در تاریخ ۸ مارس ۱۸۰۷ در شهر ریو از کشتی خود پایین آمد تا تنها پادشاه اروپایی دوران باشد که امپراتوریش را در یک سرزمین مستعمره برپا می کند.

حتی پس از آزادی پرتقال از دست ناپلئون، دم خوائو Don Joao تصمیم گرفت در برزیل بماند. وقتی ملکه ماریای یکم Qeen Maria دیوانه در سال ۱۸۱۸ جان سپرد. او در کلیسای کارملیت شهر ریو تاج پادشاهی را بر سر نهاد، خوانوی ششم JoaoV1 پادشاه معروفی بود. در زمان او ریو به شهری متمدن تبدیل شد. چرا که در آن زمان سر مایه هایی بسیار برای ساخت و ساز آكادمی هنرهای زیبا، موزه ملی، یک باغ مخصوص گیاه­شناسی، یک بانک و یک دفتر روزنامه اختصاص یافت.

امپراتوری برزیل

در سال ۱۸۲۱ میلادی، دم خوائو Dorn toao مجبور شد به لیسبون باز گردد و کشورش را از نزدیک اداره کند، بنابراین حکمرانی برزیل را به پسر بزرگش دم پدرو Dom Pedro و همسر وی دوشس للوبوارينا زوزف کارولینای هامبورگ دفتر امپراتور اتریش واگذار کرد.

 اگر چه لئوپولونيا (همسر دم پیو) به هیچ وجه زیبا نبود و دم بدرو وی را از روی عکسش پسندیده بود او ملکه ی محبوب شد و اولین ولیعهد برزیلی تاج و تخت را به دنیا آورد.

 رابطه بین پرتقال و برزیل در سال ۱۸۲۲ با فشار ناشی از تلاش برای مستقل کردن کشور برزیل رو به وخامت گذاشت، پادشاه پدرو خود راز وابستگاه اروپایی اش کنار کشید و تمامی سال­ها و افتخارات پرتقالی خود را از روی یونیفرم جدا کرد و با شعار معروف استقلال با مرگ خود را امپراتور برزیل عنوان و تاج گذاری کرد.

 سه سال بعد مقامات دولتی پرتقال به لطف فشارهای دولت های اتریش و بریتانیا این امپراتوری را به رسمیت شناختند. وقتی پادشاه پدر و در سال ۱۸۲۶ از دنیا رفت، پسرش لقب پدر وی چهارم گرفت، اما حکومت کشور اروپایی را به دخترش ماريا رالگوریا بخشید و برادر جوانترش میگل را نایب السلطنه او قرار داد.

اما قوانین موزیانه و استبدادی پدرو و خاطر مردم برزیل را آشفته می ساخت و سرانجام در سال ۱۸۳۱ میلادی با فشار نظامی از سلطنت به نفع پسر ۵ ساله اش که به پدروی دوم مشهور شد، کناره گیری کرد. شاه خلع شده به پرتقال سفر کرد تا برای دستیابی به تاج و تخت در سرزمین مادریش بجنگد که پس از یک جنگ داخلی سخت توانست به خاطر دفترش در این نبرد پیروز گردد.

دوران طلایی

پادشاه پدروی دوم در سال ۱۸۴۰ میلادی به سن قانونی برای دریافت تاج و تخت رسید. درست چند ماه قبل از تولد ۱۵ سالگی اش، او بیش از نیم قرن بر برزیل حکومت کرد، در طی این سال ها شهر ریو پیشرفت چشمگیری داشت.

عکس صفحه 20- پادشاه پدروی دوم در آغوش مادرش ماریا لئوپولونيا

 لامپ هایی که با روغن ماهی می سوختند، جای خود را به چراغ­های گازی در خیابان­های پایتخت دادند، در سال ۱۸۷۲ جمعیت مردم ریو به ۲۷۵ هزار نفر رسید. کشتی های بخار شهر ریو را به ساحل نیترو ها و همچنین اروپا متصل می کرد. ترامواهایی که با نیروی اسب حرکت می کردند. حمل و نقل را به طرز گسترده­ای آسان کرده بودند این پیشرفت­های تکنولوژی همچنین افتتاح مدارس، کالج ها، موسسات و بیمارستان­ها باعث رشد زیاد اجتماعی مردم این شهر گردید.

طی دوران حکومت پدرو، استبداد جای خود را به حکومت پادشاهی در کنار حضور پارلمان داد و این باعث شد که ۲ حذب ، فعالیت بپردازند. در سال ۱۸۵۰ میلادی تجارت برده ممنوع شد، اما امپراتوری تصمیم بر اجرایی کردن این مهم نداشت تا زمانی که در سال ۱۸۸۸ میلادی وقتی پادشاه پدر و خارج از برزیل بوده این فرمان توسط دخترش که نایب السلطنه وی محسوب می شد، به امضا رسید و پس از آن به او لقب ناجی را دادند.

عکس صفحه 21- چشم انداز شهر ریو از منطقه سانت ترزا در سال ۱۸۸۳

جناح مخالف وی که از سوی برده داران برخواسته بودند، نارضایتی خود را از وضعیت سیاسی ابراز می­کردند که این مخالفت توسط نظامیان و اشخاص دیگری حمایت گسترده می شد. جنبش ضد سلطنتی سرانجام در نوامبر ۱۸۸۹ میلادی به راه افتاد. امپراتور در کاخ تابستانی خود بود که توطئه گران در شهر ریو دو جاتیر و کودتایی بدون خونریزی اجرا کردند.

در روز ۱۵ نوامبر، پادشاه پدرو مجبور به کناره گیری از تاج و تخت و خانواده سلطنتی شد. در عرض ۴۸ ساعت پیش از آنکه نیروهای ضد شورش بتوانند وارد عمل شوند پادشاهی خاندان خوانو منحل گردید. پیروز مردان میدان نبرد یک جمهوری فدرال تشکیل دادند و آن ایالات متحده برزیل نامیدند، همچنین خانواده سلطنتی به کشور فرانسه تبعید گردید.

ریو در قرن بیستم

در اولین دهه از قرن بیستم، شهر ریو دو ژانیرو کم کم چهره و سیمای یک پایتخت مدرن را به خود گرفت. یک خیابان اصلی بزرگ و پهن احدات و سنگ فرش شد، که اکنون آوینداریو برانکا نامیده می­شود. در تونل برای دسترسی آسانتر کویوکابانا به منطقه تجاری ساخته شد. بقدر ریو بهبود یافت، میزان مهاجرت به ۱۰۰ هزار نفر در سال رسید. یک برنامه فوری جهت ریشه کنی تب زرد در سال ۱۹۰۷ برگذار گردید که به موجب آن سیستم فاضلاب و بهداشت شهر بهبود اساسی بافت، در آن موقع جمعیت پایتخت به ۸۰۰۰ هزار نفر می رسید. جنگ جهانی اول لطف برزگی در حق اقتصاد برزیل کرد. صادرات این کشور افزایش یافت. صنعت برای پر کردن جای خالی صنایع وارداتی، گسترش به سزایی داشت.

پرواز به ریو

در اوایل سال ۱۹۲۰، آویندا آتلانیتکا در کوپاکابانا، مملو از خانه های خصوصی با ساکنان بومی (کاریو کاسها) هیجان طلب و ماجراجو بود. قصر سفید کوپاکابانا اولین هتل شهر در سال ۱۹۲۳ ساخته شد و اولین فیلم شهر نیز در آن ساخته شد. فرد استاید Fred Astiare و جینگر روگرGinger Roge در کنار هم در فیلم «پرواز به ریو» نقش آفرینی کردند. این هتل به سرعت توجه اشخاصی سرشناسی همچون روزولت Rooservelt. دو گاول de gaulle، او اپرون Eve Peron لاناتوش Lana Turner چنانک گیاشک chiang kaishek و امپراتور هیراهيتو Hirohito را به خود جلب کرد. هر وقت این شخصیت­ها به شهر ریو می آمدند، در آن هتل اقامت می کردند. حضور این چهره­های معروف، شهرت جهان را برای کوپاکابانا به همراه داشت. پادشاهان، ستارگان سینما و اشراف همچنان به قصر کوپا سر می­زنند و این هتل هنوز هم جزو هتل­های سطح بالای جهان به شمار می آید.

عکس صفحه 23- هتل قصر کوپاکابانا

امواج سقوط بازار سهام نیویورک در سال ۱۹۲۹، به ریو نیز رسید. بازار قهوه به لرزه در آمد. متاسفانه تنها به این شرایط ختم نشد، سایر صنایع کشاورزی و صنعتی نیز با شکل حدی مواج شدند. توطئه ها و دسیسه های متفایل بوجود آمد و در نهایت یک انقلاب، دولت را زیر و رو کرد. یک دسته از نظامیان به گتولیووار گاس Getulia Varges واگذار کردند. در سال ۱۹۳۷ وارگاس دولت جدید را تشکیل داد. قوانین سخت گیرانه ای همچون سانسور و همچنین برای موضوعات جدی مثل سوء قصد به رئیس جمهور مجازات مرگ را در نظر گرفت. احکام جدید دیکتاتور وارگاس که بر اساس آن کلیه اماکن تجاری شهر در مالکیت دولت او قرار گرفتند. در اماکن عمومی شهر پخش گردید. تحت رژیم وارگاس، برزیل وارد جنگ جهانی دوم شد و تنها کشور آمریکای لاتینی بود که نقش فعالانه ای در این جنگ داشت. نیروهای نظامی برزیل در سال ۱۹۴۴ به ایتالیا رسیدند و تیرد و حکومت را پیروز شدند. در پایان جنگ وارگاس در جریان یک کودتا سرنگون شد. اما در انتخابات سال ۱۹۵۰ دوباره بر سر کار آمد خیلی ها معتقدند که وارگاس عنوان یک رهبر دمکرات به نسبت دوران دیکتاتوریش تاثیر چندانی نداشت و ناآرامی ها به کشور بازگشت. با نشانه های جنگ داخلی، عدم حمایت توسط ارتش، وارگاس در سال ۱۹۵۴ در کاخ ریاست جمهوری ریو دست به خودکشی زد. تاریخ نویسان هنوز نمی دانند از وارگاس که شخصیتی موثر در کشور برزیل بوده است به چه عنوانی یاد کنند. علی رغم تمام این موضوعات، پهن ترین خیابان شهریور به افتخار این شخصیت دمدمی مزاج، وارگاس نامگذاری شده است.

طرح های رویایی

برخوردی که رییس جمهوری Jusceluo Kuhts check با ريو انجام داده به نظـر به ضربه سنگین می­رسید برای متعادل کردن تقوة بخش اقتصاد سیاسی، ریو دو جانيرو سائو پائولو Sao Paulo این شخص با یک بسیج همگانی ملی برای تبدیل – خشک و بی آب و علف شمال و غرب ريو به مساحت ۹۶۰ کیلومتر بریزیلیا را تاسیس کرد. با اینکه دولت برزیل به بررسی و اجرای این طرح در دراز مدت می اندیشید، رئیس  جمهور Kubitschek برنامه ریزی طرح و ساخت بلند پروازانه ترین شهر جهان را تنها در ۴ سال به واقعیت بدل کرد. در سال ۱۹۶۰ پراز بلا رسماً به پایتخت رسید و به این طریق شهر ریو بعد از حدود ۲ قرن از قدرت سیاسی برزیل کنار گذاشته شد، اما شهر ریو از زوال و نابودی خودداری کرد. هنگامی که بسیاری از دیپلمات ها و مقامات فدرال در نهایت با اکراه نقل و انتقالات خود را از کنار دریا به مناطق روستایی پذیرفتند به ناگهان میزهای خود را به طور باور نکردندی و معجزه آسایی توسط شریون های جدید (بروکرات ها) اشتغال دیدند. شهر ریو پس از ازدست دادن بزرگترین مقام سیاسی کشور و واگذاری آن به برزیل و همچنین انتقال عنوان بزرگ ترین و ثروتمندترین شهرستان به سائو پائولو همچنان در حال شتاقت و رونق می باشد. در سال ۱۹۹۲ شهر ریو مجدداً برجستگی و شهرت سیاسی خود را بدست آورده است. در همان میان شهر ریو به مدت یک هفته میزبان اعضای سازمان ملل متحدد برای برگزاری جلسات مربوط به محیط زیست و توسعه بود. این همایش علمی به عنوان بزرگترین همایش رهبران جهان که تا آن زمان کره زمین به چشم خود دیده بود شهرت یافت برای مدتی در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی به نظر می رسید که شهر ریو جلوه خود را از دست داد است. اما امروزه به نظر می رسد که ریو به

طور کامل قادر به قادر به تقویت خود و فراهم کردن یک زندگی خوب می باشد. در سال ۲۰۰۷ میلادی شهر ریو میزبان بازیهای آمریکا، بود که این اتفاق بهانه ای شد برای پیشرفت بسیاری از تاسیسات زیر بنایی شهر، همچنین در سال ۲۰۱۴ به عنوان یکی از شهرهای میزبان جام جهانی فوتبال خواهد بود.

عکس صفحه 24- نگاهی به آینده

 

نقاط عطف تاریخی (اتفاقات برجسته تاریخی)

 ۱۴۹۴ معاهده tordesillas که میان دو کشور اسپانیا و پرتقال بسته شد و بر پایه آن خاک برزیل زیر سلطه پرتقال در آمد.

 ۱۵۰۰ کشف برزیل توسط Pedro Alvares Cabal

 ۱۵۰۲ کشف شهر ریودوجانيرو توسط اروپاییان.

 ۱۵۵۵ ایجاد مستعمره فرانسوی در خلیج Guanabara .

1567 شخصی به نام Nemde Sa فرانسویان را از خاک کشور بیرون کرده و شهر ریو، تاسیس شد.

 ۱۷۱۸ کشور طلا در minas Geriais

 ۱۷۶۳ تفسیر پایتخت از Salvador da Bahia به ریو دوجانيرو.

 ۱۸۰۸ (دادگاه، قصر) پرتقالی به برزیل نقل مکان کرد و در ریو تشکیل شد.

 ۱۸۲۲ نظر به استقلال برزیل توسط Prince Pedro مطرح شد.

 ۱۸۸۹ پادشاه توسط ارتش برزیل از پادشاهی بر کنار شد و نظریه جمهوریت مطرح گردید.

 ۱۹۳۰ به قدرت رسیدن Getuliovargas بعد از حرکت انقلابی در برزیل.

 ۱۹۳۱ ساخت مجسمه مسیح نجات دهنده

 ۱۹۵۴ خودکشی Vagras در کاخ ریاست جمهوری

 ۱۹۶۰ تغییر پایتخت از ریودو جانبرو به برزیلیا

 ۱۹۶۴، سرنگون شدن رئیس جمهور Joan Goulart در یک حرکت ضربتی نظامی

 ۱۹۶۷: یک قانون اساسی جدید وضع گردید و Arturda Castae به عنوان رئیس جمهوری تعیین گردید.

 ۱۹۶۸: در یک حرکت ضربی نظامی کنگره تعطیل گردید و به رئیس جمهور Costae silva قدرت دیکتائوری داد و دیگر اینکه تجدید نظر در قانون اساسی بنا به اظهارات نمایندگان صورت گرفته است . ۱۹۷۴: مشکلات مادی به اوج خود رسیده بود و بدهی خارجی ها پرداخت نگردیده بود.

 ۱۹۷۹: عضو عمومی برای تمام فراریان از خدمت وظیفه سربازی

 ۱۹۸۵: سرنگونی حکومت نظامی و به وجود آمدن مجدد نظام دموکراسی

 ۱۹۸۹:Fernando Coller de Meb در یک همه پرسی مستقیم به پست ریاست جمهوری نائل آمد.

 ۱۹۹۲: برکناری نشست سازمان ملل در خصوص محیط زیست و توسعه در شهر ریو.

 ۱۹۹۴: تغيير پول رایج در کشور و متعاقبا به وجود آمدن تورم.

 ۲۰۰۲: پیروزی Luizinacio Lula da silva در انتخابات ریاست جمهوری.

 ۲۰۰۷ انتخاب مجسمه مسیح نجات دهنده به عنوان یکی از هفت عجایب دنیا.

 ۲۰۱۴: میزبانی برزیل برای بازی­های جام جهانی فوتبال

درصورت هرگونه سوال و یا درخواست میتوانید از طریق فرم زیر با ما در ارتباط باشید.